Ndjej përqafimin e natës
Parfumin e rëndë të melankolisë
Dhe atë të ëmblin e ëndrrës
Pastaj ngjallem
Djeg akullin e sotëm
Lundroj në zjarrin e djeshëm
Mbushem thellë me ajër
Nga fryma jote
Dridhem nga puthja e mëngjesit
S’e shoh dot në sy zemrën
I mbyll derën guximit
Dhe duart më thahen
Numëroj deri në shtatë
E aty pastaj ndalem
Bekimi, mallkimi, fati im
Bëhen një